Tussen wal en schip
Nederland is een land met heel veel regels aangaande voorzieningen. Zo op het eerste gezicht lijkt het een mooi systeem. Als je te weinig te besteden hebt, dan zijn er mogelijkheden voor toeslagen. Vanuit de zorgverzekering kun je vergoedingen krijgen als je medische hulp nodig hebt. Huishoudelijke hulp als je het zelf niet meer kunt. Maar is het systeem wel zo rooskleurig? Vallen er niet te veel mensen buiten de boot, die geen recht hebben op voorzieningen maar de voorzieningen wel echt nodig hebben? Vanuit mijn eigen ervaringen neem ik jullie mee in deze wereld. Een wereld van toch vaak behoorlijk starre regels. Door het vaak gepest en buitengesloten zijn op de middelbare school heb ik een angststoornis ontwikkeld. Na dit lang voor mijzelf ontkent te hebben besloot ik in 2003 (ik was toen 21) om hulp te zoeken binnen de GGZ. Ik werd van de ene GGZ naar de andere GGZ gestuurd, ik kreeg het ene label na het andere label en het ene GGZ trauma na het andere, maar ik werd niet geholp...